Θαύματα στο μέτωπο

« Ἡ φοβερή χαράδρα » 

«Ἦταν, θυμᾶμαι, ἀπόγευμα ὅταν ὁ διοικητὴς τῆς 13ης Μοίρας ὀρειβατικοῦ Πυροβολικοῦ, ὅπου ὑπηρετοῦσα, μᾶς κάλεσε νὰ μᾶς ἀνακοινώσει ὅτι ἔπρεπε νὰ φορτώσουμε καὶ νὰ μετακινηθοῦμε 15 περίπου χιλιόμετρα πρὸς τὰ ἀριστερά, γιατί τὴν ἄλλη μέρα θὰ γινόταν ἐπίθεση ἑνὸς τάγματος πεζικοῦ καὶ ἔπρεπε νὰ προετοιμάσουμε τὴν ἐπιχείρηση μὲ μιὰ σειρὰ βολῶν.

Ὅμως, ὑπῆρχε ἕνας τεράστιος κίνδυνος. Πρὸς τὴν κατεύθυνση τῆς νέας μας θέσης ὁδηγοῦσε μόνο ἕνας δρόμος, μέσα ἀπὸ μία χαράδρα, γνωστὴ στοὺς Ἰταλούς. Αὐτὴ λοιπὸν τὴ χαράδρα τὴ βομβάρδιζαν συνεχῶς, γιὰ νὰ τὴν κάνουν ἀδιάβατη. Τί νὰ κάνουμε τώρα; Νὰ προχωρήσουμε; Θὰ μᾶς διέλυε τὸ πυροβολικό τους. Νὰ μείνουμε ἐκεῖ; Δὲν ἦταν δυνατό. Ἡ διαταγὴ ἦταν σαφής. Ὁ διοικητὴς κάλεσε τοὺς ἀξιωματικοὺς ὅλους. Ἀνακοίνωσε τὴν ἐντολὴ καὶ ζήτησε τὶς γνῶμες τους. Τί νὰ ποῦμε ὅμως; Μπροστὰ φωτιὰ καὶ πίσω ρέμα. Κάναμε μιὰ προσευχὴ καὶ ξεκινήσαμε πρὸς τὸν βέβαιο θάνατο...

Ὅμως, ὁ Θεὸς ἔκαμε τὸ θαῦμα Του. Μόλις ἀρχίσαμε νὰ μπαίνουμε στὴν χαράδρα εἴδαμε νὰ σκᾶνε τὰ ἐχθρικὰ βλήματα μισὸ περίπου μίλι, πιὸ μπροστὰ ἀπὸ μᾶς. Μέσα στὴ χαράδρα δὲν ἔπεφτε οὔτε ἕνα!

Παράξενο, εἴπαμε, ἡ φάλαγγά μας, στρατιῶτες καὶ ζῶα φορτωμένα τὰ κανόνια μας, ὑπερέβαινε τὰ δύο μίλια. Πηγαίναμε, βλέπετε, ἀραιὰ γιὰ νὰ μὴν ἔχουμε πολλὲς ἀπώλειες, ὅταν πέσουν βλήματα. Περάσαμε γρήγορα – γρήγορα ὅλοι. Καὶ ὅταν ἀπομακρυνθήκαμε 500 περίπου μέτρα, κατὰ περίεργο τρόπο ἄρχισε πάλι νὰ χτυπιέται ἡ χαράδρα... Κοιταχτήκαμε.... Τί νομίζετε εἶχε συμβεῖ; Γιὰ λίγη ὥρα σηκώθηκε ἕνας δυνατὸς ἀέρας μὲ ἀντίθετη φορὰ πρὸς τὴν κατεύθυνση τῶν βλημάτων. Ἐξ αἰτίας τῆς ἀντίθετης πίεσης, τὰ βλήματα ἔχαναν βεληνεκές, δηλαδὴ ἀπόσταση..., μάκρος..., καὶ ἀντὶ νὰ πέφτουν μέσα στὴ χαράδρα, ποὺ εἶχαν κανονίσει οἱ Ἰταλοί, ἔπεφταν μισὸ μίλι πιὸ μπροστά. Ὅταν περάσαμε πιά, ὁ ἀέρας σταμάτησε καὶ ἡ χαράδρα καιγόταν πάλι ἀπὸ τὰ βλήματα. Τὸ θαῦμα ἦταν φανερό. Γονατίσαμε ὅλοι καὶ εὐχαριστήσαμε τὸν Θεὸ γιὰ τὴν προστασία Του...»

Η σημαία μας

Η σημαία είναι το σύμβολο κάθε χώρας. Είναι κάτι παραπάνω από ένα απλό πανί. Μέσα της κρύβει τον τόπο, την οικογένειά, τους ανθρώπους αλλά και το αίμα που χύθηκε για να υπάρχει αυτή η χώρα και να είναι ελεύθερη.
Έτσι και η ελληνική σημαία, με το γαλάζιο και το λευκό της χρώμα, θυμίζει τη θάλασσα και τα κύματά της. Ο σταυρός φανερώνει την πίστη στον Χριστό, που στην καρδιά των Ελλήνων είναι ενωμένη με την πατρίδα τους και τη δυναμώνει στους αγώνες της. Αυτή τη σημαία κουβαλούσε στις μάχες ο σημαιοφόρος, που πήγαινε μπροστά. Κι αν ο σημαιοφόρος πέθαινε, ερχόταν άλλος να τη σηκώσει και πάλι. Γιατί όσο η σημαία ήταν όρθια, θύμιζε σε όλους αυτά για τα οποία πολεμούσανε και έτσι ρίχνονταν ξανά στη μάχη για τη Λευτεριά.

Τραγούδι -Στη σημαία μας