Σάββατο του Λαζάρου

Ο Χριστός, ως Κύριος της ζωής και του θανάτου, με ένα πρόσταγμά Του επαναφέρει τον Λάζαρο στη ζωή και βεβαιώνει μια βδομάδα πριν τη δική Του ένδοξη Ανάσταση την έγερση όλων των κεκοιμημένων, που θα γίνει στη Δευτέρα Παρουσία.

Ο Λάζαρος ὑπῆρξε στενὸς φίλος τοῦ Ἰησοῦ Χριστοῦ, ἀδερφὸς τῆς Μάρθας καὶ τῆς Μαρίας. Κατοικοῦσε στὴ Βηθανία, 3 χλμ. περίπου ἀνατολικά τῆς Ἱερουσαλήμ. Ὁ Ἰησοῦς ἀγαποῦσε τὴν οἰκογένεια του Λαζάρου και μάλιστα, ὅταν βρέθηκε στὸ σπίτι τοῦ νεκροῦ Λαζάρου, στεναχωρήθηκε καὶ δάκρυσε.

Ἐνῶ ὁ Ἰησοῦς βρισκόταν μακριὰ ἀπὸ τὴ Βηθανία, ὁ Λάζαρος ἀσθένησε. Οἱ ἀδερφὲς του εἰδοποίησαν τὸν Ἰησοῦ γιὰ τὴν κατάστασή του, ὁ Ἰησοῦς ὅμως καθυστέρησε ἐσκεμμένα να πάει στὴ Βηθανία.

Ὅταν ἔφθασε στὸ σπίτι μαζὶ μὲ τοὺς μαθητές Του, ὁ Λάζαρος ἦταν ἤδη νεκρὸς γιὰ τέσσερις ἡμέρες (Ἰωάννης 11:17). Μόλις ακούστηκε ότι ο Ιησούς πλησιάζει, η Μάρθα έτρεξε να Τον προϋπαντήσει.

«Κύριε, εάν ήσουνα εδώ, δεν θα πέθαινε ο αδελφός μου» Του είπε.

Τότε ο Ιησούς τής λέει: «Ο αδελφός σου θα αναστηθεί».

«Ξέρω ότι θα αναστηθεί κατά την ανάσταση, την έσχατη ημέρα» Του απάντησε εκείνη. «Εγώ είμαι η Ανάσταση και η Ζωή»τής είπε πάλι ο Ιησούς. «Όποιος πιστεύει σ' Εμένα, κι αν ακόμη πεθάνει, θα ζήσει και όποιος ζει και πιστεύει σ' Εμένα δεν θα πεθάνει ποτέ. Το πιστεύεις αυτό;»

«Ναι, Κύριε - Του απάντησε εκείνη- εγώ πιστεύω ότι εσύ είσαι ο Χριστός, ο Υιός του Θεού, ο ερχόμενος στον κόσμο».

Εν τω μεταξύ έφτασε και η Μαρία στον τόπο όπου βρίσκονταν οΙησούς και η Μάρθα, συνοδευόμενη από πολύ κόσμο. Όταν Τον πλησίασε κι εκείνη έπεσε στα πόδια Του και κλαίγοντας Του είπε:

«Κύριε, εάν ήσουνα εδώ, δεν θα πέθαινε ο αδελφός μου».

Ο τάφος από τον οποίο ο Κύριος ανέστησε τον Άγιο Λάζαρο στη Βηθανία

Μόλις την είδε ο Ιησούς να κλαίει έτσι και μαζί της όλο τον κόσμο που βρισκόταν εκεί, δάκρυσε και είπε:

«Πού τον έχετε βάλει;».

Τον πήγανε λοιπόν στο μνήμα που ήταν ένα σπήλαιο κλεισμένο με μία μεγάλη πέτρα. «Σηκώστε την πέτρα», είπε ο Χριστός.

«Κύριε - Του είπε η Μάρθα - είναι η τέταρτη ημέρα που είναι νεκρός και θα μυρίζει άσχημα».

Ο Ιησούς τής είπε: «Δεν σου είπα ότι, εάν πιστέψεις, θα δεις τη δόξα του Θεού;». Έτσι σήκωσαν την πέτρα. Τότε ο Ιησούς σήκωσε τα μάτια προς τον ουρανό κι, αφού ευχαρίστησε τον Θεό Πατέρα, φώναξε με δυνατή φωνή:

«Λάζαρε, δεῦρο ἔξω».

Και πραγματικά εκείνος βγήκε όπως ήταν δεμένος με τα σάβανα.

«Λύστε τον - είπε ο Χριστός στους έκπληκτους ανθρώπους που παρακολουθούσαν - και δώστε του να φάει». Μετά από το θαύμα αυτό πολλοί Ιουδαίοι πίστεψαν σ' Αυτόν.

Λαζαράκια - Έθιμα του τόπου μας

Τι είναι τα Λαζαράκια;

• Τα λαζαράκια

Eίναι μικρά, αφράτα, ημίγλυκα ψωμάκια που παρασκευάζουν οι Χριστιανοί το Σάββατο του Λάζαρου, τη Μεγάλη Εβδομάδα. Έχουν το σχήμα σπαργανωμένου ανθρώπου, δηλαδή όπως αναπαριστούν τον Λάζαρο στις εκκλησιαστικές εικόνες και συμβολίζουν την ανάστασή του. Είναι νηστίσιμα, δηλαδή δεν περιέχουν γαλακτοκομικά προϊόντα ή αυγά.  

• Κάλαντα Λαζάρου - Πού' σαι, Λάζαρε;

Τα παιδιά γυρίζουν τα σπίτια και τραγουδούν τα ειδικά κάλαντα (Λαζαρικά) σε διάφορες παραλλαγές, που εξιστορούν την «εκ νεκρών έγερση» του Λαζάρου. Τελειώνοντας το τραγούδι τους, δέχονται ως φιλοδώρημα αυγά, που τα τοποθετούν σ' ένα στολισμένο καλαθάκι (σε κάποιες περιοχές φρούτα, κουλουράκια ή χρήματα). Τον Λάζαρο τραγουδούν κυρίως κορίτσια σχολικής ηλικίας, τα οποία αποκαλούνται λαζαρίνες, λαζαρίτσες, κ.ά.

Πηγή : Κάλαντα Λαζάρου ｜Που' σαι Λάζαρε｜Εικονόλεξο 

Εκτέλεση

Σε χλιαρό νερό διαλύουμε τη μαγιά. Σε μια μεγάλη λεκάνη ρίχνουμε το αλεύρι και στη συνέχεια ρίχνουμε το ελαιόλαδο, τη διαλυμένη μαγιά και τη ζάχαρη. Το ζύμωμα ξεκινάει, προσθέτοντας χλιαρό νερό όσο χρειάζεται, μέχρι να γίνει η ζύμη ελαστική, χωρίς να κολλάει. Μετά, προσθέτουμε την κανέλα, τα καρύδια και τις σταφίδες συνεχίζοντας το ζύμωμα. Παίρνουμε τη ζύμη και τη χωρίζουμε σε φραντζολάκια για τα Λαζαράκια. Τα παιδιά πλάθουν τη ζύμη και σχηματίζουν ανθρωπάκια, τοποθετώντας στη θέση των ματιών και του στόματος μοσχοκάρφια. Τα ακουμπάμε σε λαμαρίνα πάνω σε αντικολλητικό χαρτί ψησίματος (λαδόκολλα).

Αρχικά, για να φουσκώσουν τα λαζαράκια, τα βάζουμε στον φούρνο σε θερμοκρασία 40° με 50° C. Ψήνουμε στους 200° C μέχρι να ροδίσουν.