Ο Λόγος του Θεού σαρκώνεται

Ἦλθε «δι' ἡμᾶς τοὺς ἀνθρώπους καὶ διὰ τὴν ἡμετέραν σωτηρίαν». Ἦλθε γιὰ τὴ σωτηρία τῶν ἀνθρώπων. Ἦλθε γιὰ νὰ βρεῖ τὸ «χαμένο πρόβατο» καὶ νὰ τὸ ξαναφέρει στὴν οὐράνια μάνδρα, στὸν Παράδεισο.

ΤΟ ΓΕΓΟΝΟΣ ΤΟΥ ΕΥΑΓΓΕΛΙΣΜΟΥ

Ὅταν ἔφθασε ἡ κατάλληλη στιγμή, ἔστειλε ὁ Θεὸς τὸν ἀρχάγγελο Γαβριὴλ στὴν Παρθένο Μαρία καὶ τῆς ἀνακοίνωσε τὴ μεγάλη ἀπόφασή του· «Θὰ μείνεις ἔγκυος καὶ θὰ γεννήσεις υἱό, ποὺ θὰ τὸν ὀνομάσεις Ἰησοῦ· …Αὐτὸς θά βασιλεύσει αἰώνια καὶ ἡ βασιλεία του δὲν θὰ ἔχει τέλος» (Λουκ. 1,30-33).

Ο ΧΡΙΣΤΟΣ ΕΝΑΝΘΡΩΠΙΣΕ ΜΕΣΩ ΤΗΣ ΠΑΝΑΓΙΑΣ (ΑΣΠΟΡΟΣ ΣΥΛΛΗΨΗ)

Ἀκούγοντας τὰ λόγια αὐτὰ ἡ Παναγία ἀπόρησε: «Πῶς θὰ γίνει αὐτὸ σ' ἐμένα, ἀφοῦ δὲν γνωρίζω ἄνδρα;». Καὶ ὁ Γαβριὴλ τῆς ἀπαντᾶ· «Πνεῦμα ἅγιον θὰ ἔλθει σ' ἐσένα καὶ δύναμις ὑψίστου θὰ σὲ ἐπισκιάσει». Καὶ τότε εἶπε ἡ Μαριάμ: «Ἰδοὺ ἡ δούλη Κυρίου, γένοιτό μοι κατὰ τὸ ῥῆμά σου (ἂς γίνει ὅπως τὸ εἶπες). Καὶ ἀναχώρησε ἀπ' αὐτὴν ὁ ἄγγελος» (Λουκ. 1,38).

Μετὰ ἀπὸ τὰ λόγια αὐτά, Πνεῦμα Ἅγιο ἦλθε σ' αὐτήν, τὸ ὁποῖο τὴν καθάρισε καὶ τὴν ἀπάλλαξε ἀπὸ τὸ προπατορικὸ ἁμάρτημα. Στὴ συνέχεια τὴν ἐπισκίασε ἡ «δύναμις τοῦ Ὑψίστου», ὁ Υἱὸς καὶ Λόγος τοῦ Θεοῦ, καὶ δημιούργησε γιὰ τὸν ἑαυτό του ἀπὸ τὰ καθαρώτατα αἵματά της ἕνα τέλειο ἀνθρώπινο σῶμα μὲ ψυχὴ λογική (τὴν ἀνθρώπινη φύση του). Μέσα σ' αὐτὸ τὸ σῶμα ποὺ ἔπλασε, μπῆκε ὁ ἴδιος καὶ ἑνώθηκε μ' αὐτό (Ἰω. Δαμασκ.).

Ὁ σαρκωθέντας Χριστός

Στὸ πρόσωπο τοῦ Χριστοῦ εἶναι ἑνωμένες δύο φύσεις· ἡ θεία καὶ ἡ ἀνθρώπινη.

Ὁ Χριστὸς εἶναι τέλειος Θεὸς καὶ τέλειος ἄνθρωπος, Θεάνθρωπος.

Οἱ δύο αὐτὲς φύσεις τοῦ Χριστοῦ εἶναι ἑνωμένες ἀδιαίρετα καὶ ἀχώριστα, χωρὶς ὅμως νὰ συγχέονται ἢ νὰ ἀλλοιώνει ἡ μία τὴν ἄλλη.

ΟΙ ΔΥΟ ΦΥΣΕΙΣ – ΕΝΑ ΣΕ ΔΥΟ ΚΑΙ ΔΥΟ ΣΕ ΕΝΑ

Ἐὰν πάρουμε ἄσπρη καὶ κόκκινη πλαστελίνη καὶ τὴν ζυμώσουμε καλὰ θὰ γίνει ρόζ, ἕνα χρῶμα. Δηλαδή, θὰ εἶναι ΕΝΑ πρᾶμα ἀλλὰ τὸ ἄσπρο καὶ τὸ κόκκινο δὲν ὑπάρχουν πιά. Ὁ Θεάνθρωπος εἶναι ἐπίσης ΕΝΑ (σὰν τὴν ρὸζ πλαστελίνη), ἀλλά, ΤΑΥΤΟΧΡΟΝΑ τὸ ἄσπρο καὶ τὸ κόκκινο εἶναι ξεχωριστὰ καὶ φαίνονται, δὲν ὑπάρχει ρόζ. Μὴ προσπαθήσετε νὰ τὸ καταλάβετε.

ΔΥΟ (φύσεις) ΣΕ ΜΙΑ (υπόσταση) ΜΙΑ (υπόσταση) σε ΔΥΟ (φύσεις)

Παρ' ὅλο ποὺ ὁ Χριστός ἔχει δύο φύσεις, ἐν τούτοις δὲν ἔχει καὶ δύο πρόσωπα, ἀλλὰ ἕνα· αὐτὸ τοῦ Υἱοῦ καὶ Λόγου τοῦ Θεοῦ, ποὺ εἶχε πρὶν τὴν ἐνανθρώπησή του. Ὁ Χριστός λοιπὸν ἔχει δύο φύσεις (οὐσίες) ἀλλὰ ἕνα πρόσωπο (μία ὑπόσταση).

ΔΟΞΑ ΤΩ ΘΕΩ.