Ο Άγιος Αχμέτ

Ο Άγιος Αχμέτ ήταν μουσουλμάνος και καταγόταν από την Κωνσταντινούπολη. Τη χρονολογία γέννησής του δεν τη γνωρίζουμε, αλλά ξέρουμε πως έζησε το 17ο αιώνα, στα χρόνια της οθωμανικής αυτοκρατορίας. Το επάγγελμά του ήταν καλλιγράφος και δούλευε στη γραμματεία του σουλτάνου. Είχε δηλαδή ένα σημαντικό αξίωμα, δεν ήταν κάποιος άγνωστος στους οθωμανικούς κύκλους.

Ο Αχμέτ δεν ήταν παντρεμένος, αλλά ζούσε παράνομα με μια ρωσίδα σκλάβα, η οποία ήταν Χριστιανή. Της επέτρεπε, όταν αυτή το επιθυμούσε, να πάει στην Εκκλησία να λειτουργηθεί και αυτή, όποτε γύριζε σπίτι, είχε φάει αντίδωρο και είχε πιει αγιασμό πάντα. Αν δεν πήγαινε η ίδια, της τα έφερνε αυτά μία άλλη ρωσίδα σκλάβα, φίλη της. Ο Αχμέτ έβλεπε ό, τι συνέβαινε, χωρίς να ενοχλείται. Μία μέρα, όμως κατάλαβε πως από το στόμα της δικής του σκλάβας έβγαινε μία ευχάριστη και γλυκιά ευωδία. Τη ρώτησε τι είχε φάει και εκείνη του είπε πως μόνο ψωμί αγιασμένο, που της έδωσε ο Ιερέας, και αγιασμένο νερό είχε βάλει στο στόμα της, τίποτε άλλο.

Μεγάλη επιθυμία και περιέργεια κατέλαβε τον Αχμέτ να δει από κοντά τι κάνουν οι Χριστιανοί στις Εκκλησίες και πώς λατρεύουν το Θεό! Έτσι, ντύθηκε με χριστιανικά ρούχα και πήγε στο Ναό του Πατριαρχείου, παρακολουθώντας τη Θεία Λειτουργία κρυφά. Αυτό που συνέβη εκεί ήταν θαυματουργικό! Την ώρα που ο Ιερέας κρατούσε τα Τίμια Δώρα, καθώς και την ώρα που ευλογούσε το λαό, έλαμπε από ένα ανεξήγητο φως που ακτινοβολούσε. Επίσης, διέκρινε πως κατά τη Μεγάλη Είσοδο τα πόδια του Ιερέα δεν πατούσαν στη γη. Όταν μάλιστα ο Πατριάρχης ευλογούσε τους πιστούς, ακτίνες φωτός έφευγαν από τα χέρια του και έφταναν στα κεφάλια των πιστών, αλλά όχι στο δικό του.

Μετά από αυτή τη συγκλονιστική εμπειρία, ο Αχμέτ πίστεψε με όλη του την καρδιά στον Χριστό και βαπτίστηκε Χριστιανός. Στην αρχή πίστευε κρυφά. Κάποια στιγμή, όμως, σε μια συγκέντρωση ευγενών τον ρώτησαν ποιος έχει τη μεγαλύτερη δύναμη στον κόσμο, γιατί είχαν μια σχετική συζήτηση. Ο Αχμέτ τότε δε δίστασε και είπε με δυνατή φωνή πως τη μεγαλύτερη δύναμη την έχει η πίστη των Χριστιανών. Από τότε ομολόγησε την πίστη του και κήρυξε όσο μπορούσε την πίστη στον αληθινό Θεό, τον Χριστό.

Δεν άργησε ο Αχμέτ να οδηγηθεί στο δικαστή, ο οποίος οργισμένος διέταξε να τον φυλακίσουν, αφήνοντάς τον για έξι μέρες χωρίς τροφή και νερό. Η νηστεία αυτή δε λύγισε τον Άγιο, παρά δυνάμωσε κι άλλο την πίστη του. Κατόπιν οδηγήθηκε στο σουλτάνο, ο οποίος διέταξε τον αποκεφαλισμό του. Αποκεφαλίστηκε στις 3 Μαΐου 1682, παίρνοντας με το βάπτισμά του στο αίμα του μαρτυρίου το όνομα Χριστόδουλος. Πέταξαν το σώμα του στη θάλασσα και στο σημείο εκείνο φως φανερωνόταν για αρκετές μέρες, μαρτυρώντας την αγιότητά του.

Η Εκκλησία μας τιμά την μνήμη του κάθε χρόνο στις 3 Μαΐου.

Πηγή: Κατηχητικό βοήθημα 2015-16, Ι.Μ. Κέρκυρας, Παξών και Διαποντίων Νήσων