Ο Γεδεών

Οἱ Ἰσραηλῖτες πολλὲς φορὲς ξεχνοῦσαν τὸν ἀληθινὸ Θεὸ καὶ λάτρευαν ἄλλους ψεύτικους. Ὁ Θεός, γιὰ νὰ τοὺς κάνει νὰ μετανοήσουν, ἐπέτρεπε σὲ ξένους λαοὺς νὰ νικᾶνε τοὺς Ἰσραηλῖτες καὶ νὰ τοὺς αἰχμαλωτίζουν. Συχνὰ τότε μετανοοῦσαν καὶ ὁ Θεός, γιὰ νὰ τοὺς σώσει, παρουσίαζε ἕναν πιστὸ ἥρωα, ὁ ὁποῖος κατόρθωνε νὰ νικήσει τοὺς ἐχθρούς, νὰ ἐλευθερώσει τὴν πατρίδα του καὶ νὰ σώσει τοὺς συμπατριῶτες του.

Αὐτοὶ οἱ ἄνθρωποι λέγονταν «Κριτές», διότι ἔκριναν τοὺς Ἰσραηλῖτες. Κυβέρνησαν τὸ κράτος τοῦ Ἰσραὴλ μετὰ τὸν Ἰησοῦ του Ναυή, γιὰ 300 περίπου χρόνια καὶ οἱ σπουδαιότεροι ἀπὸ αὐτοὺς ἦταν ὁ Γεδεῶν, ὁ Σαμψῶν, ὁ Ἠλὶ καὶ ὁ Σαμουήλ.

7 χρόνια οἱ Ἰσραηλῖτες ἦταν σκλαβωμένοι στοὺς Μαδιανίτες. Ὑπέφεραν πολὺ καὶ κρύβονταν στὶς σπηλιὲς καὶ στὰ βουνά, γιὰ νὰ γλιτώσουν ἀπὸ τοὺς ἐχθρούς τους.

Κατάλαβαν τότε ὅτι ἁμάρτησαν, ποὺ λάτρευαν τὸν ψεύτικο θεὸ Βάαλ, καὶ μετανόησαν εἰλικρινά.

Ὁ Θεός, γιὰ νὰ τοὺς σώσει, διάλεξε τότε ἕναν πιστὸ καὶ καλὸ ἄνθρωπο, τὸν Γεδεῶν, ποὺ ἦταν χωριατόπουλο. Μιὰ μέρα, ἕνας ξένος παρουσιάστηκε στὸν Γεδεῶν τὴ στιγμὴ ποὺ θυσίαζε.

Τοῦ εἶπε:

-Ἐσὺ θὰ σώσεις τοὺς Ἰσραηλῖτες ἀπὸ τὴν καταστροφή.

Ἔπειτα, γιὰ νὰ πιστέψει, ἀκούμπησε ὁ ξένος τὴν ἄκρη τοῦ ραβδιοῦ του πάνω στὸ ζῶο, ποὺ ἑτοίμαζε γιὰ θυσία ὁ Γεδεῶν, καὶ ἀμέσως ἄναψε φωτιὰ ποὺ ἔκαψε, ὄχι μόνο τὸ ζῶο καὶ τὰ ξύλα, ἀλλὰ καὶ τὶς πέτρες καὶ τὸ χῶμα ἀκόμα!

Μετά ἔχτισε ἄλλον βωμὸ ἀφιερωμένο στὸν δικό τους ἀληθινὸ Θεό, ὅπου θυσίασε.

Ὕστερα μάζεψε 300 παλικάρια.

Ο καθένας κρατοῦσε μία στάμνα καὶ μία λαμπάδα, καὶ κύκλωσε τοὺς ἐχθρούς.

Ἀπὸ πίσω τοὺς κυνηγοῦσε ὁ Γεδεῶν μὲ τὰ παλικάρια του, ὡς ποὺ τοὺς κατέστρεψε ἐντελῶς. Οἱ ἐχθροὶ ἔφυγαν στὴ χώρα τους καὶ οἱ Ἰσραηλῖτες ἔμειναν ἐλεύθεροι.

Γιὰ 40 χρόνια κατόπιν δὲν τολμοῦσαν οἱ Μαδιανίτες νὰ ἐπιτεθοῦν στοὺς Ἰσραηλῖτες ποὺ ἡσύχαζαν καὶ λάτρευαν τὸν ἀληθινὸ Θεό.