Ο Σαμουήλ

Στὰ χρόνια του ἀρχιερέα Ἠλὶ ζοῦσε ἕνα ἀνδρόγυνο ποὺ δὲν εἶχε παιδιά, ὁ Ἐλκανὰ καὶ ἡ Ἄννα.

Μέρα καὶ νύχτα ἡ γυναῖκα παρακαλοῦσε τὸν Θεὸ νὰ τοὺς χαρίσει ἕνα παιδάκι.

Τὸν Σαμουήλ, ὅταν μεγάλωσε, τὸν ἔστειλε ἡ μητέρα του νὰ ὑπηρετήσει τὸν Θεὸ κοντὰ στὸν ἀρχιερέα Ἠλὶ καὶ στὰ δύο παιδιά του.

Ὁ Σαμουὴλ ἦταν εὐσεβὴς καὶ πιστός. Ἔβλεπε τὴν ἁμαρτωλὴ ζωὴ ποὺ ἔκαναν τὰ δυὸ παιδιά του Ἠλί, ἀλλὰ δὲν ἀκολουθοῦσε τὸ παράδειγμά τους. Ἀκολουθοῦσε τὸν δρόμο τοῦ Θεοῦ πάντα.

Κάποιο βράδυ ὁ Σαμουὴλ κοιμόταν.

Τότε ἄκουσε μία φωνὴ νὰ τὸν καλεῖ μὲ τὸ ὄνομά του. Ὁ Σαμουὴλ νόμιζε ὅτι τὸν φώναξε ὁ Ἠλὶ καὶ πῆγε σ' αὐτόν.

-Δὲν σὲ φώναξα, τοῦ εἶπε ὁ Ἠλί, πήγαινε νὰ κοιμηθεῖς.

Τότε ὁ Ἠλὶ κατάλαβε ὅτι ἦταν φωνὴ Θεοῦ αὐτὴ ποὺ φώναζε τὸν Σαμουὴλ καὶ εἶπε σ' αὐτὸν τί νὰ κάνει.

Ἔτσι, ὅταν ξανακούστηκε ἡ φωνή, ὁ Σαμουὴλ ἀπάντησε:

-Μίλησε, Κύριε. Ὁ δοῦλος Σου ἀκούει.

Καὶ τότε ἀκούστηκε ἡ φωνὴ τοῦ Θεοῦ ποὺ τοῦ ἔλεγε ὅλα ὅσα ἐπρόκειτο νὰ γίνουν. Τοῦ φανέρωσε ὅτι θὰ νικηθοῦν οἱ Ἰσραηλῖτες, ὅτι θὰ σκοτωθοῦν τὰ δυὸ παιδιά του Ἠλί, ὅτι θὰ τοὺς πάρουν τὴν Κιβωτὸ τῆς Διαθήκης κι ὅτι θὰ πεθάνει καὶ ὁ Ἠλί.

Μετὰ τὸν θάνατο τοῦ Ἠλὶ ἔγινε Κριτὴς τοῦ Ἰσραὴλ ὁ Σαμουήλ, ὁ ὁποῖος μὲ τὰ σοφά του λόγια ἔφερε πάλι στὸν σωστὸ δρόμο τοῦ Θεοῦ τοὺς Ἰσραηλῖτες.

Τοὺς ἔπεισε νὰ πάψουν νὰ λατρεύουν ψεύτικους θεοὺς καὶ νὰ γκρεμίσουν τὰ εἴδωλα ποὺ εἶχαν φτιάξει.

Ἔτσι νίκησαν τοὺς Φιλισταίους κι ἐλευθέρωσαν τὶς πόλεις τους.

Πῆραν ἀκόμη πίσω τὴν Κιβωτὸ τῆς Διαθήκης.

Ὅταν γέρασε ὁ Σαμουήλ, ἔβαλε γιὰ Κριτὲς τὰ δυό του παιδιά, τὸν Ἰωὴλ καὶ τὸν Ἀβιά. Αὐτὰ ὅμως δὲν ἀκολούθησαν τὸ παράδειγμα τοῦ πατέρα τους καὶ δὲν ἦταν καλοὶ ἱερεῖς.

Οἱ Ἰσραηλῖτες τότε μαζεύτηκαν ἐμπρὸς στὸν Σαμουὴλ καὶ τοῦ ζήτησαν νὰ τοὺς διορίσει κάποιον γιὰ νὰ βασιλεύσει σ' αὐτούς.

Ὁ Σαμουήλ, ὕστερα ἀπὸ προσευχή, ὅρισε βασιλιᾶ τὸν Σαούλ.

Ὕστερα ἀπὸ πολλὰ χρόνια ὁ Σαμουὴλ πέθανε.